Job 35; Job 36; Job 37

1 igitur Heliu haec rursum locutus est 2 numquid aequa tibi videtur tua cogitatio ut diceres iustior Deo sum 3 dixisti enim non tibi placet quod rectum est vel quid tibi proderit si ego peccavero 4 itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum 5 suspice caelum et intuere et contemplare aethera quod altior te sit 6 si peccaveris quid ei nocebis et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae quid facies contra eum 7 porro si iuste egeris quid donabis ei aut quid de manu tua accipiet 8 homini qui similis tui est nocebit impietas tua et filium hominis adiuvabit iustitia tua 9 propter multitudinem calumniatorum clamabunt et heiulabunt propter vim brachii tyrannorum 10 et non dixit ubi est Deus qui fecit me qui dedit carmina in nocte 11 qui docet nos super iumenta terrae et super volucres caeli erudit nos 12 ibi clamabunt et non exaudiet propter superbiam malorum 13 non ergo frustra audiet Deus et Omnipotens singulorum causas intuebitur 14 etiam cum dixeris non considerat iudicare coram eo et expecta eum 15 nunc enim non infert furorem suum nec ulciscitur scelus valde 16 ergo Iob frustra aperit os suum et absque scientia verba multiplicat
1 addens quoque Heliu haec locutus est 2 sustine me paululum et indicabo tibi adhuc enim habeo quod pro Deo loquar 3 repetam scientiam meam a principio et operatorem meum probabo iustum 4 vere enim absque mendacio sermones mei et perfecta scientia probabitur tibi 5 Deus potentes non abicit cum et ipse sit potens 6 sed non salvat impios et iudicium pauperibus tribuit 7 non aufert a iusto oculos suos et reges in solio conlocat in perpetuum et illi eriguntur 8 et si fuerint in catenis et vinciantur funibus paupertatis 9 indicabit eis opera eorum et scelera eorum quia violenti fuerint 10 revelabit quoque aurem eorum ut corripiat et loquetur ut revertantur ab iniquitate 11 si audierint et observaverint conplebunt dies suos in bono et annos suos in gloria 12 si autem non audierint transibunt per gladium et consumentur in stultitia 13 simulatores et callidi provocant iram Dei neque clamabunt cum vincti fuerint 14 morietur in tempestate anima eorum et vita eorum inter effeminatos 15 eripiet pauperem de angustia sua et revelabit in tribulatione aurem eius 16 igitur salvabit te de ore angusto latissime et non habentis fundamentum subter se requies autem mensae tuae erit plena pinguedine 17 causa tua quasi impii iudicata est causam iudiciumque recipies 18 non te ergo superet ira ut aliquem opprimas nec multitudo donorum inclinet te 19 depone magnitudinem tuam absque tribulatione et omnes robustos fortitudine 20 ne protrahas noctem ut ascendant populi pro eis 21 cave ne declines ad iniquitatem hanc enim coepisti sequi post miseriam 22 ecce Deus excelsus in fortitudine sua et nullus ei similis in legislatoribus 23 quis poterit scrutari vias eius aut quis ei dicere operatus es iniquitatem 24 memento quod ignores opus eius de quo cecinerunt viri 25 omnes homines vident eum unusquisque intuetur procul 26 ecce Deus magnus vincens scientiam nostram numerus annorum eius inaestimabilis 27 qui aufert stillas pluviae et effundit imbres ad instar gurgitum 28 qui de nubibus fluunt quae praetexunt cuncta desuper 29 si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum 30 et fulgurare lumine suo desuper cardines quoque maris operiet 31 per haec enim iudicat populos et dat escas multis mortalibus 32 in manibus abscondit lucem et praecipit ei ut rursus adveniat 33 adnuntiat de ea amico suo quod possessio eius sit et ad eam possit ascendere
1 super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo 2 audite auditionem in terrore vocis eius et sonum de ore illius procedentem 3 subter omnes caelos ipse considerat et lumen illius super terminos terrae 4 post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suae et non investigabitur cum audita fuerit vox eius 5 tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia 6 qui praecipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suae 7 qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua 8 ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur 9 ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus 10 flante Deo concrescit gelu et rursum latissimae funduntur aquae 11 frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum 12 quae lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum 13 sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiae suae eas iusserit inveniri 14 ausculta haec Iob sta et considera miracula Dei 15 numquid scis quando praeceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium eius 16 numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias 17 nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro 18 tu forsitan cum eo fabricatus es caelos qui solidissimi quasi aere fusi sunt 19 ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris 20 quis narrabit ei quae loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur 21 at nunc non vident lucem subito aer cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas 22 ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio 23 digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et iudicio et iustitia et enarrari non potest 24 ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes