Sagradas Escrituras (1569) (Español) SEV
The Latin Vulgate VUL
1 Y respondió Bildad suhita, y dijo:
1
respondens autem Baldad Suites dixit
2 ¿Hasta cuándo hablarás tales cosas, y las palabras de tu boca <I>serán como un</I> viento fuerte?
2
usquequo loqueris talia et spiritus multiplex sermones oris tui
3 ¿Por ventura pervertirá Dios el derecho, o el Todopoderoso pervertirá la justicia?
3
numquid Deus subplantat iudicium et Omnipotens subvertit quod iustum est
4 Porque tus hijos pecaron contra él, él los echó en el lugar de su pecado.
4
etiam si filii tui peccaverunt ei et dimisit eos in manu iniquitatis suae
5 Si tú de mañana buscares a Dios, y rogares al Todopoderoso;
5
tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum et Omnipotentem fueris deprecatus
6 si fueres limpio y derecho, cierto luego se despertará sobre ti, y hará próspera la morada de tu justicia.
6
si mundus et rectus incesseris statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae
7 <I>De tal manera</I> que tu principio habrá sido pequeño, <I>en comparación</I> del grande crecimiento de tu postrimería.
7
in tantum ut priora tua fuerint parva et novissima tua multiplicentur nimis
8 Porque pregunta ahora a la edad pasada, y disponte para inquirir de sus padres de ellos;
8
interroga enim generationem pristinam et diligenter investiga patrum memoriam
9 porque nosotros somos desde ayer, y no sabemos, siendo nuestros días sobre la tierra como sombra.
9
hesterni quippe sumus et ignoramus quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram
10 ¿Por ventura ellos no te enseñarán, te dirán, y de su corazón sacarán <I>estas</I> palabras?
10
et ipsi docebunt te loquentur tibi et de corde suo proferent eloquia
11 ¿Crece el junco sin lodo? ¿Crece el prado sin agua?
11
numquid vivere potest scirpus absque humore aut crescet carectum sine aqua
12 Aun él en su verdor sin haber sido cortado, y antes de toda hierba se seca.
12
cum adhuc sit in flore nec carpatur manu ante omnes herbas arescit
13 Tales <I>son</I> los caminos de todos los que olvidan a Dios; y la esperanza del impío perecerá.
13
sic viae omnium qui obliviscuntur Deum et spes hypocritae peribit
14 Porque su esperanza será cortada, y su confianza es casa de araña.
14
non ei placebit vecordia sua et sicut tela aranearum fiducia eius
15 El se apoyará sobre su casa, pero no permanecerá en pie; se asirá a ella, más no se afirmará.
15
innitetur super domum suam et non stabit fulciet eam et non consurget
16 <I>A manera de un árbol</I> , está verde delante del sol, y sus renuevos salen sobre su huerto;
16
humectus videtur antequam veniat sol et in horto suo germen eius egreditur
17 se van entretejiendo sus raíces junto a <I>una</I> fuente, y enlazándose hasta un lugar pedregoso.
17
super acervum petrarum radices eius densabuntur et inter lapides commorabitur
18 Si le arrancaren de su lugar, éste le negará entonces, diciendo: Nunca te vi.
18
si absorbuerit eum de loco suo negabit eum et dicet non novi te
19 Ciertamente este será el gozo de su camino; y de la tierra de donde se <I>traspusiere</I> , retoñecerán otros.
19
haec est enim laetitia viae eius ut rursum de terra alii germinentur
20 He aquí, Dios no aborrece al perfecto, ni toma la mano de los malignos.
20
Deus non proiciet simplicem nec porriget manum malignis
21 Aun llenará tu boca de risa, y tus labios de júbilo.
21
donec impleatur risu os tuum et labia tua iubilo
22 Los que te aborrecen, serán vestidos de confusión; y la habitación de los impíos perecerá.
22
qui oderunt te induentur confusione et tabernaculum impiorum non subsistet
bt.copyright
The Latin Vulgate is in the public domain.