1 Koningen 20:7

7 Toen riep de koning van Israel alle oudsten des lands, en zeide: Merkt toch en ziet, dat deze het kwade zoekt; want hij had tot mij gezonden, om mijn vrouwen, en om mijn kinderen, en om mijn zilver, en om mijn goud, en ik heb het hem niet geweigerd.

1 Koningen 20:7 Meaning and Commentary

1 Kings 20:7

Then the King of Israel called all the elders of the land
His poor sneaking spirit was a little aroused with the last message, and therefore called a council of the elders of the people upon it, which was a piece of wisdom in him:

and said, mark, I pray you, and see how this man seeketh mischief;
nothing less than the entire ruin of the nation:

for he sent unto me for my wives, and for my children, and for my
silver, and for my gold, and I denied him not;
in the sense he understood him, which was, that he was to be a vassal, and tributary to him, for the sake of holding these, which yet was very mean; but he wanted to have these in hand, and not them only, but the pillaging of all his subjects.

1 Koningen 20:7 In-Context

5 Daarna kwamen de boden weder, en zeiden: Alzo spreekt Benhadad, zeggende: Ik heb wel tot u gezonden, zeggende: Uw zilver, en uw goud, en uw vrouwen, en uw kinderen zult gij mij geven;

6 Maar morgen om dezen tijd zal ik mijn knechten tot u zenden, dat zij uw huis en de huizen uwer knechten bezoeken; en het zal geschieden, dat zij al het begeerlijke uwer ogen in hun handen leggen en wegnemen zullen.

7 Toen riep de koning van Israel alle oudsten des lands, en zeide: Merkt toch en ziet, dat deze het kwade zoekt; want hij had tot mij gezonden, om mijn vrouwen, en om mijn kinderen, en om mijn zilver, en om mijn goud, en ik heb het hem niet geweigerd.

8 Doch al de oudsten, en het ganse volk, zeiden tot hem: Hoor niet, en bewillig niet.

9 Daarom zeide hij tot de boden van Benhadad: Zegt mijn heer den koning: Alles, waarom gij in het eerst tot uw knecht gezonden hebt, zal ik doen; maar deze zaak kan ik niet doen. Zo gingen de boden heen en brachten hem bescheid weder.