Job 16:20

20 Mijn vrienden zijn mijn bespotters; doch mijn oog druipt tot God.

Job 16:20 Meaning and Commentary

Job 16:20

My friends scorn me
Not that they scoffed at his afflictions and calamities, and at his diseases and disorders, that would have been very brutish and inhuman, but at his words, the arguments and reasons he made use of to defend himself with, see ( Job 12:4 ) ;

[but] mine eye poureth out [tears] unto God;
in great plenty, because of his very great sorrows and distresses, both inward and outward; and it was his mercy, that when his friends slighted and neglected him, yea, bore hard upon him, and mocked at him, that he had a God to go to, and pour out not only his tears, but all his complaints, and even his very soul unto him, from whom he might hope for relief; and what he said, when he did this, is as follows.

Job 16:20 In-Context

18 O, aarde! bedek mijn bloed niet; en voor mijn geroep zij geen plaats.

19 Ook nu, zie, in den hemel is mijn Getuige, en mijn Getuige in de hoogten.

20 Mijn vrienden zijn mijn bespotters; doch mijn oog druipt tot God.

21 Och, mocht men rechten voor een man met God, gelijk een kind des mensen voor zijn vriend.

22 Want weinige jaren in getal zullen er nog aankomen, en ik zal het pad henengaan, waardoor ik niet zal wederkeren.