2 Corinthiërs 8:11

11 Maar nu voleindigt ook het doen; opdat, gelijk als er geweest is de volvaardigheid des gemoeds om te willen, er ook alzo zij het voleindigen uit hetgeen gij hebt.

2 Corinthiërs 8:11 Meaning and Commentary

2 Corinthians 8:11

Now therefore perform the doing of it
This is a conclusion from the former advice, to finish what was readily willed; for as it is not enough to do a thing, unless it is done cheerfully and willingly, so it is not sufficient to express a good will to such service as is here called to, without doing it; both should go together:

that as there was a readiness to will, so there may be a performance
also;
in some cases there is neither power nor will to do good; in others there is will, when there is not a power; but in this case of beneficence to the poor saints, as there was a willingness declared, there was an ability in the Corinthians to perform; they had it in the power of their hands, more or less, to act: and the apostle in the last clause of this verse points out the rule and measure of their liberality,

out of that which you have;
according to your abilities, and as God has prospered you; and with which he shuts up the mouths of all objectors, rich and poor: should the rich say, would you have us give away all we have? the answer is, no; but "out of that which you have", something of it, according as you are able; should the poorer sort say, we are in mean circumstances, we have families to provide for, and can spare little, and what we can do is so trifling, that it is not worth giving or accepting; the reply is, give "out of that which you have", be it less or more; it follows,

2 Corinthiërs 8:11 In-Context

9 Want gij weet de genade van onzen Heere Jezus Christus, dat Hij om uwentwil is arm geworden, daar Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede zoudt rijk worden.

10 En ik zeg in dezen mijn mening; want dit is u oorbaar, als die niet alleen het doen, maar ook het willen van over een jaar te voren hebt begonnen.

11 Maar nu voleindigt ook het doen; opdat, gelijk als er geweest is de volvaardigheid des gemoeds om te willen, er ook alzo zij het voleindigen uit hetgeen gij hebt.

12 Want indien te voren de volvaardigheid des gemoeds daar is, zo is iemand aangenaam naar hetgeen hij heeft, niet naar hetgeen hij niet heeft.

13 Want dit zeg ik niet, opdat anderen zouden verlichting hebben, en gij verdrukking;