Ezechiël 31:2

2 Mensenkind! zeg tot Farao, den koning van Egypte, en tot zijn menigte: Wien zijt gij gelijk in uw grootheid?

Ezechiël 31:2 Meaning and Commentary

Ezekiel 31:2

Son of man, speak unto Pharaoh king of Egypt
To Pharaohhophra, the then reigning king; not to him personally by word of mouth, for the prophet was now in Chaldea; but by delivering out a prophecy concerning him, and which he might have an opportunity of sending to him: and to his multitude;
the multitude of his subjects, of which he boasted, and in whom he trusted: whom art thou like in thy greatness?
look over all the records of time, and into all the empires, kingdoms, and states that have been; draw a comparison between thyself and the greatest potentate that ever was; fancy thyself to be equal to him; this will not secure thee from ruin and destruction; for as they have been humbled, and are fallen, so wilt thou be: pitch for instance on the Assyrian monarch, whose empire has been the most ancient, extensive, and flourishing, and yet now crushed; and as thou art like him in greatness, at least thou thinkest so, so thou art in pride, and wilt be in thine end; to assure of which is the drift of the following account of the king of Assyria.

Ezechiël 31:2 In-Context

1 Het gebeurde ook in het elfde jaar, in de derde maand, op den eersten der maand, dat des HEEREN woord tot mij geschiedde, zeggende:

2 Mensenkind! zeg tot Farao, den koning van Egypte, en tot zijn menigte: Wien zijt gij gelijk in uw grootheid?

3 Zie, Assur was een ceder op den Libanon, schoon van takken, schaduwachtig van loof, en hoog van stam, en zijn top was tussen dichte takken.

4 De wateren maakten hem groot, de afgrond maakte hem hoog; die ging met zijn stromen rondom zijn planting, en zond zijn waterleidingen uit tot alle bomen des velds.

5 Daarom werd zijn stam hoger dan alle bomen des velds; en zijn takjes werden menigvuldig, en zijn scheuten lang, vanwege de grote wateren, als hij uitschoot.