Genesis 12:7

7 Zo verscheen de HEERE aan Abram, en zeide: Aan uw zaad zal Ik dit land geven. Toen bouwde hij aldaar een altaar den HEERE, Die hem aldaar verschenen was.

Genesis 12:7 Meaning and Commentary

Genesis 12:7

And the Lord appeared unto Abram
Perhaps in an human form, and so it was the Son of God; for whenever there was any visible appearance of a divine Person, under the former dispensation, it seems to be always of the essential Word, that was to be incarnate, and who spake with an articulate voice:

and said, unto thy seed will I give this land;
the whole of it inhabited by Canaanites and others; and it was for this end chiefly that Abram was called out of Chaldea into Canaan, to be shown the land, and have the grant of it for his posterity:

and there builded an altar unto the Lord, who appeared unto him:
by way of gratitude and thankfulness for his kind and gracious appearance, and for the gift of the land of Canaan to his offspring; for on this altar he no doubt offered sacrifice in a way of thanksgiving, as Noah did when he came out of the ark.

Genesis 12:7 In-Context

5 En Abram nam Sarai, zijn huisvrouw, en Lot, zijns broeders zoon, en al hun have, die zij verworven hadden, en de zielen, die zij verkregen hadden in Haran; en zij togen uit, om te gaan naar het land Kanaan, en zij kwamen in het land Kanaan.

6 En Abram is doorgetogen in dat land, tot aan de plaats Sichem, tot aan het eikenbos More; en de Kanaanieten waren toen ter tijd in dat land.

7 Zo verscheen de HEERE aan Abram, en zeide: Aan uw zaad zal Ik dit land geven. Toen bouwde hij aldaar een altaar den HEERE, Die hem aldaar verschenen was.

8 En hij brak op van daar naar het gebergte, tegen het oosten van Beth-El, en hij sloeg zijn tent op, zijnde Beth-El tegen het westen, en Ai tegen het oosten; en hij bouwde aldaar den HEERE een altaar, en riep den naam des HEEREN aan.

9 Daarna vertrok Abram, gaande en trekkende naar het zuiden.