Jeremia 15:7

7 En Ik zal hen wannen met een wan, in de poorten des lands; Ik heb Mijn volk van kinderen beroofd en verdaan; zij zijn van hun wegen niet wedergekeerd.

Jeremia 15:7 Meaning and Commentary

Jeremiah 15:7

I will fan them with a fan in the gates of the land
Either of their own land, the land of Judea; and so the Septuagint version, "in the gates of my people"; alluding to the custom of winnowing corn in open places; and by fanning is meant the dispersion of the Jews, and their being carried captive out of their own land into other countries: or of the land of the enemy, into their cities, as the Targum paraphrases it; gates being put for them frequently; whither they should be scattered by the fan of the Lord; for what was done by the enemy, as an instrument, is ascribed to him: I will bereave them of children;
which shall die of famine, or pestilence, or by the sword, or in captivity: I will destroy my people; which must be when children are cut off, by which families, towns, cities, and kingdoms, are continued and kept up; and this he was resolved to do, though they were his people: since they return not from their ways;
their evil ways, which they had gone into, forsaking the ways of God, and his worship: or, yet they return not from their ways
^F4; though fanned with the fan of affliction, bereaved of their children, and threatened with destruction: it expresses their obstinate continuance in their evil ways, and the reason of God's dealing with them as above.

---

FOOTNOTES:

F4 (wbv al Mhykrdm) "et tamen a viis suis non sunt reversi", V. L. Diodatus, Genevenses.

Jeremia 15:7 In-Context

5 Want wie zou u verschonen, o Jeruzalem? of wie zou medelijden met u hebben, of wie zou aftreden, om u naar vrede te vragen?

6 Gij hebt Mij verlaten, spreekt de HEERE; gij zijt achterwaarts gegaan; daarom zal Ik Mijn hand tegen u uitstrekken en u verderven; Ik ben des berouwens moede geworden.

7 En Ik zal hen wannen met een wan, in de poorten des lands; Ik heb Mijn volk van kinderen beroofd en verdaan; zij zijn van hun wegen niet wedergekeerd.

8 Hun weduwen zijn Mij meerder geworden dan zand der zeeen; Ik heb hun over de moeder doen komen een jongeling, een verwoester op den middag; Ik heb hem haastelijk hen doen overvallen, de stad met verschrikkingen.

9 Zij, die zeven baarde, is zwak geworden; zij heeft haar ziel uitgeblazen, haar zon is ondergegaan, als het nog dag was; zij is beschaamd en schaamrood geworden; en hunlieder overblijfsel zal Ik aan het zwaard overgeven, voor het aangezicht hunner vijanden, spreekt de HEERE.