Mattheüs 8:25

25 En Zijn discipelen, bij Hem komende, hebben Hem opgewekt, zeggende: Heere, behoed ons, wij vergaan!

Mattheüs 8:25 Meaning and Commentary

Matthew 8:25

And his disciples came unto him
From some other part of the ship, being in great consternation, and distress,

and awoke him; saying, Lord, save us, we perish.
They awoke him by their loud cries, and repeated calls; for in Luke, the form of address is doubled, "Master, Master!" expressing their distress, importunity, and haste for deliverance saying, "save us, we perish", or "we are lost": which shows the apprehensions they had of their condition; not only that they were in danger of being lost, or were ready to be lost, but were lost: they saw no probability of escaping by any natural, rational methods: wherefore they apply to Christ, believing that he was able to save them, in this their extremity; as they had indeed a great deal of reason to conclude, from the miracles they had that day seen performed by him.

Mattheüs 8:25 In-Context

23 En als Hij in het schip gegaan was, zijn Hem Zijn discipelen gevolgd.

24 En ziet, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, alzo dat het schip van de golven bedekt werd; doch Hij sliep.

25 En Zijn discipelen, bij Hem komende, hebben Hem opgewekt, zeggende: Heere, behoed ons, wij vergaan!

26 En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en er werd grote stilte.

27 En de mensen verwonderden zich, zeggende: Hoedanig een is Deze, dat ook de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn!