Parallel Bible results for "klaagliederen 4:1-10"

Klaagliederen 4:1-10

Statenvertaling (Dutch) SVV

1 Aleph. Hoe is het goud zo verdonkerd, het goede fijne goud zo veranderd! Hoe zijn de stenen des heiligdoms vooraan op alle straten verworpen!

2 Beth. De kostelijke kinderen Sions, tegen fijn goud geschat, hoe zijn zij nu gelijk gerekend aan de aarden flessen, het werk van de handen eens pottenbakkers!

3 Gimel. Zelfs laten de zeekalveren de borsten neder, zij zogen hun welpen; maar de dochter mijns volks is als een wrede geworden, gelijk de struisen in de woestijn.

4 Daleth. De tong van het zoogkind kleeft aan zijn gehemelte van dorst; de kinderkens eisen brood, er is niemand, die het hun mededeelt.

5 He. Die lekkernijen aten, versmachten nu op de straten; die in karmozijn opgetrokken zijn, omhelzen den drek.

6 Vau. En de ongerechtigheid der dochter mijns volks is groter dan de zonden van Sodom, dat als in een ogenblik omgekeerd werd, en geen handen hadden arbeid over haar.

7 Zain. Haar bijzondersten waren reiner dan de sneeuw, zij waren witter dan melk; zij waren roder van lichaam dan robijnen, gladder dan een saffier.

8 Cheth. Maar nu is hun gedaante verduisterd van zwartigheid, men kent hen niet op de straten; hun huid kleeft aan hun beenderen, zij is verdord, zij is geworden als een hout.

9 Teth. De verslagenen van het zwaard zijn gelukkiger dan de verslagenen van den honger; want die vlieten daarhenen, als doorstoken zijnde, omdat er geen vruchten der velden zijn.

10 Jod. De handen der barmhartige vrouwen hebben haar kinderen gekookt; zij zijn haar tot spijze geworden in de verbreking der dochter mijns volks.

New International Version NIV

1 How the gold has lost its luster, the fine gold become dull! The sacred gems are scattered at every street corner.

2 How the precious children of Zion, once worth their weight in gold, are now considered as pots of clay, the work of a potter’s hands!

3 Even jackals offer their breasts to nurse their young, but my people have become heartless like ostriches in the desert.

4 Because of thirst the infant’s tongue sticks to the roof of its mouth; the children beg for bread, but no one gives it to them.

5 Those who once ate delicacies are destitute in the streets. Those brought up in royal purple now lie on ash heaps.

6 The punishment of my people is greater than that of Sodom, which was overthrown in a moment without a hand turned to help her.

7 Their princes were brighter than snow and whiter than milk, their bodies more ruddy than rubies, their appearance like lapis lazuli.

8 But now they are blacker than soot; they are not recognized in the streets. Their skin has shriveled on their bones; it has become as dry as a stick.

9 Those killed by the sword are better off than those who die of famine; racked with hunger, they waste away for lack of food from the field.

10 With their own hands compassionate women have cooked their own children, who became their food when my people were destroyed.