Handelingen 7:32

32 Zeggende: Ik ben de God uwer vaderen, de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs. En Mozes werd zeer bevende, en durfde het niet bezien.

Handelingen 7:32 Meaning and Commentary

Acts 7:32

Saying, I am the God of thy fathers
Who made a covenant with them, promised the land of Canaan to them, and to their posterity, and to bring the children of Israel out of their servitude and bondage, and into the possession of the promised land:

the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob;
words which our Lord makes use of to prove the doctrine of the resurrection of the dead, since God is not the God of the dead, but of the living, (See Gill on Matthew 22:32)

Then Moses trembled;
this Stephen had by tradition; in which way also the author of the epistle to the Hebrews had the account of his trembling and quaking at the same mount, when the law was given, ( Hebrews 12:21 )

and durst not behold;
either "the sight" of the burning bush, and curiously consider and inquire into that, as the Syriac version reads; or him, as the Ethiopic version; that is, God, and which is expressed in ( Exodus 3:6 )

Handelingen 7:32 In-Context

30 En als veertig jaren vervuld waren, verscheen hem de Engel des Heeren, in de woestijn van den berg Sinai, in een vlammig vuur van het doornenbos.

31 Mozes nu, dat ziende, verwonderde zich over het gezicht; en als hij derwaarts ging, om dat te bezien, zo geschiedde een stem des Heeren tot hem,

32 Zeggende: Ik ben de God uwer vaderen, de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs. En Mozes werd zeer bevende, en durfde het niet bezien.

33 En de Heere zeide tot hem: Ontbind de schoenen van uw voeten; want de plaats in welke gij staat, is heilig land.

34 Ik heb merkelijk gezien de mishandeling Mijns volks, dat in Egypte is, en Ik heb hun zuchten gehoord en ben nedergekomen, om hen daaruit te verlossen; en nu, kom herwaarts, Ik zal u naar Egypte zenden.