Jeremia 50:12

12 Zo is uw moeder zeer beschaamd; die u gebaard heeft, is schaamrood geworden; ziet, zij is geworden de achterste der heidenen, een woestijn, dorheid en wildernis.

Jeremia 50:12 Meaning and Commentary

Jeremiah 50:12

Your mother shall be sore confounded
The monarchy of the Chaldeans; so the Targum and jarchi, your congregation; or rather their metropolis, their mother city, the city of Babylon; which would be confounded when taken, none of her sons being able to defend her: the same will be true of mystical Babylon, the mother of harlots, ( Revelation 17:5 ) ; she that bare you shall be ashamed;
which is the same as before, in different words: behold, the hindermost of the nations [shall be] a wilderness, a dry
land, and a desert;
or, as the Vulgate Latin version, "she shall be the last among the nations"; she that was the head of them, signified by the head of gold in Nebuchadnezzar's image, shall now be the tail of them, and become like a dry land and desert, without inhabitants, having neither men nor cattle in it; see ( Jeremiah 50:3 ) ; or, as Jarchi and Kimchi, their end, "the latter end" ^F13 of the kingdom of Babylon; or what should befall that people in their last days would be, that their land should become a wilderness, the habitants being slain, and none to till it; or Babylon is called the last of the nations, because her punishment, in order of time, was last, as Gussetius ^F14 thinks; ( Jeremiah 25:26 ) .

---

FOOTNOTES:

F13 (Mywg tyrxa) "finis seu extremitas gentium", Vatablus, Montanus, Schmidt.
F14 Comment. Ebr. p. 30.

Jeremia 50:12 In-Context

10 En Chaldea zal ten roof zijn; allen, die het beroven, zullen verzadigd worden, spreekt de HEERE.

11 Omdat gij u verblijd hebt, omdat gij van vreugde hebt opgesprongen, gij plunderaars Mijner erfenis! omdat gij geil geworden zijt als een grazige vaars, en hebt gebriest als de sterke paarden;

12 Zo is uw moeder zeer beschaamd; die u gebaard heeft, is schaamrood geworden; ziet, zij is geworden de achterste der heidenen, een woestijn, dorheid en wildernis.

13 Vanwege de verbolgenheid des HEEREN zal zij niet bewoond worden, maar zij zal geheel een verwoesting worden; al wie aan Babel voorbijgaat, zal zich ontzetten, en fluiten over al haar plagen.

14 Rust u tegen Babel rondom, gij allen, die den boog spant! schiet in haar, en spaart de pijlen niet; want zij heeft tegen den HEERE gezondigd.