Klaagliederen 2:7

7 Zain. De Heere heeft Zijn altaar verstoten. Hij heeft Zijn heiligdom te niet gedaan, Hij heeft de muren harer paleizen in des vijands hand overgegeven; zij hebben in het huis des HEEREN een stem verheven als op den dag eens gezetten hoogtijds.

Klaagliederen 2:7 Meaning and Commentary

Lamentations 2:7

The Lord hath cast off his altar
Whether of incense, or of burnt offerings; the sacrifices of which used to be acceptable to him; but now the altar being cast down and demolished, there were no more offerings; nor did he show any desire of them, but the reverse: he hath abhorred his sanctuary;
the temple; by suffering it to be profaned, pulled down, and burnt, it looked as if he had an abhorrence of it, and the service in it; as he had, as it was performed without faith in Christ, love to him, or any view to his glory; see ( Isaiah 1:13 Isaiah 1:14 ) ; he hath given up into the hand of the enemy the walls of her palaces;
both the walls of the sanctuary, and the walls of the houses of the kin, and princes; especially thee former are meant, both by what goes before and follows: they have made a noise in the house of the Lord, as in the day of a
solemn feast;
that is the enemy, the Chaldeans, made a noise in the temple, blaspheming God, that had dwelt in it; insulting over the people of God, that had worshipped there; rejoicing in their victories over them; singing their "paeans" to their gods, and other profane songs; indulging themselves in revelling and rioting; making as great a noise with their shouts and songs as the priests, Levites, and people of Israel did, when they sung the songs of Zion on a festival day. The Targum is,

``as the voice of the people of the house of Israel, that prayed in the midst of it in the day of the passover.''

Klaagliederen 2:7 In-Context

5 He. De Heere is geworden als een vijand; Hij heeft Israel verslonden, Hij heeft al haar paleizen verslonden. Hij heeft deszelfs vastigheden verdorven; en Hij heeft bij de dochter van Juda het klagen en kermen vermenigvuldigd.

6 Vau. En Hij heeft Zijn hut met geweld afgerukt, als een hof, Hij heeft Zijn vergaderplaats verdorven; de HEERE heeft in Sion doen vergeten den hoogtijd en den sabbat, en Hij heeft in de gramschap Zijns toorns den koning en den priester smadelijk verworpen.

7 Zain. De Heere heeft Zijn altaar verstoten. Hij heeft Zijn heiligdom te niet gedaan, Hij heeft de muren harer paleizen in des vijands hand overgegeven; zij hebben in het huis des HEEREN een stem verheven als op den dag eens gezetten hoogtijds.

8 Cheth. De HEERE heeft gedacht te verderven den muur der dochter Sions; Hij heeft het richtsnoer daarover getogen, Hij heeft Zijn hand niet afgewend, dat Hij ze niet verslonde; en Hij heeft den voormuur en den muur te zamen treurig gemaakt, zij zijn verzwakt.

9 Teth. Haar poorten zijn in de aarde verzonken; Hij heeft haar grendelen verdorven en gebroken; haar koning en haar vorsten zijn onder de heidenen; er is geen wet; haar profeten vinden ook geen gezicht van den HEERE.