Jesaja 62:7

7 En zwijgt niet stil voor Hem, totdat Hij bevestige, en totdat Hij Jeruzalem stelle tot een lof op aarde.

Jesaja 62:7 Meaning and Commentary

Isaiah 62:7

And give him no rest
Not let him alone, as he desired that Moses would, but wrestle with him as Jacob did, and not let him go without the blessing; be importunate with him, as the widow with the unjust judge; and be incessant in prayer:

until he establish;
his church; which, though founded by him, and built upon the sure foundation of his laying, upon a rock, against which the gates of hell cannot prevail; yet, as to its outward state, is sometimes fluctuating and unstable; it is not always in the same place, nor in the same circumstances; but in the latter day it will be established on the top of the mountains, and will be a tabernacle that shall not be taken down; which is the Lord's work to do, and which he has promised; and therefore may be prayed for in faith, nor should saints cease praying till it is done, ( Isaiah 2:2 ) ( 33:20 ) ( Psalms 48:2 ) ( 87:5 ) :

and till he make Jerusalem a praise in the earth;
matter of praise; till the church and its members become famous in the world, and shall be praised by men, and God shall be praised for their sakes; for the purity of Gospel doctrines and ordinances; for unity in worship; for cordial love and affection to each other; for holiness of life and conversation; for number, and for figure, converts numerous, and many of these great personages; when what is now to its discredit and dispraise will be removed; all false doctrine, or mixtures of it the many sects and parties which go by the Christian name; the sad divisions and animosities among them; the impure lives of many professors; the small number of real Christians; their meanness and poverty.

Jesaja 62:7 In-Context

5 Want gelijk een jongeling een jonkvrouw trouwt, alzo zullen uw kinderen u trouwen; en gelijk de bruidegom vrolijk is over de bruid, alzo zal uw God over u vrolijk zijn.

6 O Jeruzalem! Ik heb wachters op uw muren besteld, die geduriglijk al den dag en al den nacht niet zullen zwijgen. O gij, die des HEEREN doet gedenken, laat geen stilzwijgen bij ulieden wezen!

7 En zwijgt niet stil voor Hem, totdat Hij bevestige, en totdat Hij Jeruzalem stelle tot een lof op aarde.

8 De HEERE heeft gezworen bij Zijn rechterhand, en bij den arm Zijner sterkte: indien Ik uw koren meer zal geven tot spijs voor uw vijanden, en indien de vreemden zullen drinken uw most, waaraan gij gearbeid hebt!

9 Maar die het inzamelen zullen, die zullen het eten, en zij zullen den HEERE prijzen; en die hem vergaderen zullen, zullen hem drinken in de voorhoven Mijns heiligdoms.